انتخاب شیشه مناسب برای نمای ساختمان و پنجرهها، تنها به زیبایی ظاهری و میزان عبور نور محدود نمیشود. شرایط جغرافیایی، اقلیمی و بلایای طبیعی هر منطقه، نقش بسیار مهمی در تعیین نوع شیشه ایفا میکنند. استفاده از شیشه های نامناسب و غیرمهندسی میتواند خطرات جانی جبرانناپذیری به همراه داشته باشد و همچنین باعث اتلاف شدید انرژی و افزایش هزینهها شود. در این مقاله به بررسی تخصصی انواع شیشه های مناسب برای شرایط مختلف محیطی میپردازیم.
مناطق بادخیز و طوفانی
در مناطقی که سرعت وزش باد بسیار بالاست و احتمال وقوع طوفانهای فصلی وجود دارد، مقاومت شیشه در برابر فشار باد و همچنین برخورد اشیای معلق در هوا اهمیت حیاتی دارد. در این مناطق معمولا از شیشه های سکوریت (میرال) یا لمینت استفاده میشود. شیشه های سکوریت مقاومت فیزیکی بسیار بالاتری نسبت به شیشه های معمولی دارند. اما بهترین انتخاب، شیشه های لمینت است. این شیشه ها حتی در صورت شکستن بر اثر برخورد اجسام سنگین، فرو نمیریزند و یکپارچگی خود را در قاب پنجره حفظ میکنند.
مناطق زلزله خیز
در هنگام وقوع زمین لرزه، تکانهای شدید ساختمان باعث تغییر شکل و تاب برداشتن قاب پنجرهها میشود که این فشار مستقیما به شیشه منتقل میگردد. خرد شدن و ریزش قطعات برنده شیشه، یکی از عوامل اصلی و خطرناک تلفات در زلزله است. در کشورهای زلزله خیزی مانند ژاپن، استانداردهای بسیار سختگیرانهای برای نمای شیشه ای وجود دارد و استفاده از شیشه های لمینت طلق دار کاملا الزامی است؛ هرچند شاید این موضوع در کشور ما ایران که روی کمربند زلزله قرار دارد، گاهی کمتر جدی گرفته شود. شیشه های لمینت پس از ترک خوردن و شکستن، به طلق میانی میچسبند و خطر ریزش آوار شیشه ای را به صفر میرسانند. همچنین در این مناطق از نوارهای درزگیر انعطافپذیر و اتصالات سیلیکونی استفاده میشود تا شیشه فضای کافی برای حرکت در قاب را داشته باشد.
مناطق با سرمای شدید و یخبندان
در مکان هایی که زمستانهای طولانی و سرمای استخوانسوز دارند، حفظ گرمای داخل ساختمان اولویت اصلی است، زیرا پنجرهها یکی از اصلیترین نقاط هدررفت انرژی به شمار میروند. برای این مناطق، شیشه های دو جداره یا سه جداره(سکوریت یا معمولی) با پوشش عایق حرارتی یا همان لو ای (Low-E) بهترین انتخاب هستند. این پوششهای میکروسکوپی، گرمای داخل خانه را به داخل بازتاب داده و مانع خروج آن میشوند. علاوه بر این، فضای بین شیشه ها با گازهای عایق و سنگینتر از هوا مانند آرگون یا کریپتون پر میشود تا انتقال حرارت به حداقل ممکن برسد و از یخزدگی و تعریق سطح داخلی شیشهها به طور کامل جلوگیری شود.
مناطق گرمسیری و کویری
در مقابل مناطق سردسیر، برای مکان هایی که تابش شدید آفتاب و گرمای طاقتفرسایی در بیشتر روزهای سال دارند، باید از شیشههایی استفاده کرد که مانع ورود اشعههای مضر و گرمای خورشید به داخل شوند. شیشه های رفلکس (بازتابنده)، شیشه های رنگی (دودی یا برنز) و همچنین شیشه های کنترلکننده انرژی در این مناطق کاربرد فراوانی دارند. این شیشهها نور مفید را عبور میدهند اما با فیلتر کردن و بازتاب اشعه فرابنفش و مادون قرمز، از گرم شدن بیش از حد محیط داخل و اصطلاحا ایجاد اثر گلخانهای جلوگیری میکنند که این امر به شدت در کاهش هزینههای سیستمهای سرمایشی موثر است.
مناطق پر سر و صدا (شهرهای شلوغ و نزدیک فرودگاه ها)
آلودگی صوتی یکی از معضلات زندگی مدرن است. در مناطقی که در مجاورت بزرگراهها، خطوط راهآهن یا فرودگاهها قرار دارند، استفاده از شیشههای آکوستیک یا عایق صدا ضروری است. برای این منظور از شیشه های دوجداره نامتقارن (استفاده از دو شیشه با ضخامتهای متفاوت برای اختلال در فرکانسهای صوتی) و همچنین شیشه های لمینت با طلقهای ویژه آکوستیک استفاده میشود که میتوانند حجم صدای ورودی را تا حد بسیار بالایی کاهش دهند.
نتیجه گیری
همانطور که بررسی کردیم، هیچ فرمول واحدی برای انتخاب شیشه در تمام نقاط وجود ندارد. سازندگان، معماران و مالکان ساختمان باید پیش از انتخاب متریال، شرایط دقیق جوی، خطرات طبیعی و اقلیم منطقه را به دقت ارزیابی کنند. سرمایهگذاری روی شیشه مناسب، در واقع سرمایهگذاری روی امنیت جانی ساکنین، آرامش محیط و بازگشت سرمایه از طریق کاهش چشمگیر هزینههای مصرف انرژی در درازمدت است.
